Dag 1

Dag 5

De vrouw van Libanese afkomst gooit de doek voor de nacht over de volière met een tiental papegaaien. Om de hoek, vanaf de centrale markt achter het hotel, komen groepjes jongeren aanrennen. Met stukken karton waarop staat dat alles te duur is geworden. Soms vergezeld door de vage geur van traangas, één keer worden de demonstranten vooraf gegaan door een groene taxi die wild achteruit het kruispunt over scheurt.

De markt is gesloten. Men staakt. 'Het leven is te duur! alles is de
laatste tijd in prijs omhoog gegaan. Maar werkgelegenheid is er niet. De
armen worden armer en de rijken worden rijker', vertrouwt een man op
straat me toe. 'De regering doet niets, terwijl de armen honger lijden!'
Hij is het niet eens met de demonstranten die overal blokkades opwerpen. 'Dingen kapot maken helpt niets. Maar de regering moet iets aan de uitzichtloze situatie in Burkina Faso doen!'

Tegelijkertijd is er een demonstratie in de hoofdstad Ougadougou. Dit kan wel eens het begin zijn van langdurige onrust in Burkina Faso.

Zelfs met een kleine veldslag in de lucht en overal barricades en stenen
op straat blijft Bobo Dialasso een zeldzaam rustige stad. Grote lanen met
dikke bomen geven het een groen en sereen karakter. Er staan geen grote files in en rondom de stad. Met onze gele eend tuffen we direct door naar hotel L'Auberge in het centrum. In heel Burkina is nauwelijks verkeer. Enkele busjes op de weg, soms wat pick-ups uit de grote stad en vrachtwagens met katoen. Maar men moet op de zonovergoten wegen wel goed blijven opletten, want elk moment kan er een kudde koeien oversteken. Vlak achter een gendarmerie post ligt een leeggelopen ezel langs de weg. Zijn ingewanden liggen nog op het wegdek.